Hoe is het mogelijk dat wij,  in het ‘Westen’, kampen met groene sloten ten gevolgen van overbemesting terwijl tegelijkertijd miljoenen mensen honger lijden omdat de bodem uitgeput is? Bodemvruchtbaarheid, het vermogen van de bodem om gewassen te laten groeien, is een leidend thema in mijn werk. Tijdens mijn promotie-onderzoek naar ‘groene’ sloten in het veenweidegebied realiseerde ik mij dat het, in principe, dezelfde nutriënten zijn die in overmaat groene sloten veroorzaken en in tekort de voedselproductie beperken. Dit komt door een disbalans in onttrekking van nutriënten in producerende gebieden en ophoping van nutriënten in importerende en/of verwerkende gebieden. Dit gebeurt op verschillende schaalniveaus, van heel lokaal tot mondiale verscheping van tonnen aan nutriënten. Nederland speelt hier een grote rol in. Het ‘gat van Rotterdam’ heeft de dubieuze eer om als nutriëntenputje van de wereld gezien te worden.

Mijn droom is om bij te dragen aan het sluiten van de nutriëntenkringlopen. Het circulaire gedachtengoed, maar dan in de praktijk gebracht door betere benutting van beschikbare nutriënten en betere afstemming tussen uitputting en ophoping. Ik ben ervan overtuigd dat dat kan. In het Fertile Grounds Initiative richten we groepen belangstellenden op die ofwel nutriënten over hebben (bijv. verwerkende industrie) ofwel nutriënten nodig hebben (voornamelijk boeren). Door deze groepen bij elkaar te brengen kunnen nutriënten worden hergebruikt en krijgen ze een waarde, letterlijk en figuurlijk.

En dat is ook gelijk wat me aanspreekt in het EarthCharter. Dat de aarde, en dus ook de bodem, niet alleen als productiefactor wordt gezien, en daarmee een waarde heeft, maar ook als waardevol, een systeem waar wij zorgplichtig voor zijn. En bij die zorgplicht hoort ook het beschermen en in stand houden van een goed functionerende bodem.

Christy_van_BeekChristy van Beek, Sceintist Nutrient Management and Soil Fertility